Nele op ontdekking in Ghana

Donderdag 01-04-2010

Vandaag mijn laatste dag bij de priesters en in de stad. Het geeft je echt wel een erg vreemd gevoel. Na een vroeg ontbijt met iedereen samen, trok ik naar de kamer voor mijn koffers in te pakken. Alle spullen eenmaal opengelegd, moest ik toch wel even stil zitten en kijken naar alles. Plots besef je dat dit alles voorbij is, dat dit erg snel voorbij gegaan is. Een dubbel gevoel komt te boven. Een gevoel van ontroering en verdriet als je denkt dat je dit alles moet achterlaten maar ook een gevoel van spanning en zoveel meer om terug thuis te zijn. Eenmaal de koffers goed ingepakt, wachtte ik op mijn kamergenoot om de namiddag door te brengen. Jammer genoeg was het vandaag echt wel extreem warm waardoor buitenkomen niet echt een goed plan was. We trokken later die namiddag naar de priesters waar we nog gezellig iets samen dronken. Eenmaal naar de avond toe trokken we met z’n allen ( ook 4 andere vrijwilligsters) richting een eettentje. Later die avond ( na de avondmis op witte donderdag) nam ik nog afscheid van de directrice en haar man. Zij gaven mij een cadeautje om mij te bedanken voor al wat ik voor hen gedaan had. Ik kreeg een typisch kente sjaaltje, een beeldje over Ghana en daarboven op nog een groot houten beeld met Afrikaanse vrouwen. Helemaal overmand door emoties nam ik afscheid en nadien vloeiden toch wel enkele tranen. De woorden die zij over mij uitspraken en die attenties, deden mij echt erg emotioneel worden. Het waren wel positieve tranen want mijn reis en ervaring was van begin tot einde positief. Laat ging ik naar bed, wegdromend van al wat er de voorbije tijd passeerde.

Vrijdag, zaterdag en zondag 02-04-2010,03-04-2010 en 04-04-2010

Vrijdag ochtend vertrokken we erg vroeg richting Cape coast om daar mijn laatste weekend door te brengen. We waren met 7 meiden waardoor het echt een top weekend werd. We bezochten het bekende Kakum National park, een apen domein en natuurlijk het wereldbekende Cape Coast castle.

We kregen een rondleiding met een gids die ons het hele verhaal vertelde hoe de slavernij in Ghana ontstond en hoe de mensen hier toen mee omgingen. Het was werkelijk een erg pijnlijk verhaal hoe de mensen in die tijd behandeld werden. Vooral het deel over vrouwen onderdrukking sprak mij erg aan. De rest van het weekend werd in beslag genomen voor wat rust en bezoeken aan het dorp. Op Pasen maakten we ons eigen Paasontbijt en genoten we met iedereen van een simpel ontbijt buiten onder de bomen. Het was een erg boeiend maar ook rustgevend weekend dat het voor mijn laatste weekend echt af maakte.

Maandag 05-04-2010

Vandaag de dag van vertrek. Na het ontbijt trokken we met z’n allen richting busstation. Even was er lichte paniek aangezien er gezegd werd dat de bussen helemaal vol zaten maar dit bleek onterecht. 5 minuten later konden we ticketjes kopen richting de hoofdstad en de vlieghaven. Na een intens afscheid met de meiden waar ik een tijdje lang mee samen had gezeten, vertrok ik met een ander meisje naar Accra. Het was een rit die erg snel voorbij ging en voor ik het goed en wel besefte, zat ik al in de taxi naar de luchthaven. Eenmaal bagage ingecheckt, liep alles in een stroomversnelling. Veel sneller dan ik ooit had kunnen denken zat ik op mijn plaatsje in het vliegtuig richting ons Belgenlandje. Voor ik in slaap viel, dacht ik nog even na over de prachtige tijd die ik beleefde. De kinderen, de mensen, het eten, de natuur, echt alles heeft een positieve indruk op mij achtergelaten. Maar met kriebels in de buik vloog ik terug naar huis.

Het weerzien was een vat vol emoties waar enkel de positieve gevoelens naar boven kwamen. Het was werkelijk waar puur genieten om mijn ouders, mijn vriend, mijn broer en zus en de vriendin en iedereen daar rond terug te zien. Ghana was prachtig en geweldig maar ik vind het fijn om weer terug te zijn.

Evaluatie laatste week + terugkomst

De emoties die ik in de laatste week voelde, waren grotendeels erg verschillend. Ik was blij en verrukt te denken dat ik snel weer thuis zou zijn, bij iedereen die je graag ziet maar toch verdrietig en bang om alles wat ik hier opbouwde opnieuw achter te laten. Het was wel een prachtweek, drie dagen lang je eigen klas hebben, terugblikken met de mensen waar je een band mee opbouwde, … Je kijkt helemaal anders naar de dingen dan in het begin. Je gaat het eten of de natuur anders gaan beleven eens je er intenser mee omgaat. Je gaat genieten van kleine dingen als mensen die je aanspreken en je een compliment geven of van een kind die geniet van de spelen met een leeg sardienenblik. Het was echt wel een mooie week en een pracht weekend om mee af te sluiten. De mix van ontspanning, emotie en excursie maakte het een van de mooiste weken van mijn hele verblijf.

Sinds ik terug ben, wat ondertussen al bijna een hele week is, besef ik dat ik werkelijk waar van veel kleine dingen geniet. Een bruine boterham, een glas melk… Een zoen van mijn vriend of een knuffel van je ouders, het doet je allemaal iets. Rustig aan kom ik terug in mijn ritme van vroeger en dat is best wel erg vreemd. Je beseft het allemaal pas laat of beseft het helemaal niet. Ik vind het wel geweldig terug te zijn en terug dicht te zijn bij iedereen waar je van houdt. Maar toch mijmer ik soms weg, denkende aan de lachende gezichten en de lieve mensen. Het was werkelijk waar een prachtreis en een prachtervaring. Geen negatieve tegenslagen, geen ernstige ziektes, geen problemen. Het was werkelijk waar perfect.

Dag iedereen,

hier zijn mijn laatste verhalen, gepost vanuit Ghana.. Morgen vertrek ik uit Kumasi richting Cape coast voor een bezoek en maandag nacht vlieg ik naar huis.. spannend.. in de volgende verhalen kan je mijn afgelopen weken zien.. ik probeer ook nog foto's op te loaden maar het internet is wel heel erg traag.. hopelijk genieten jullie nog eventjes mee en dat doe ik ook..

want ja ja .. ik mis jullie allemaal..

heel veel liefs van een smeltende nele.

Zaterdag 20-03-2010 en zondag 21-03-2010

Vandaag kon ik eens uitslapen maar niets was minder waar. Om zes uur, gelijktijdig met de ochtendmis, werd ik wakker en kon ik niet meer slapen. Gelijk ging ik maar ontbijten en nadien begon ik volle moed aan de schoonmaak en de was. Eenmaal deze afgelopen was, kreeg ik een telefoontje van de nieuwe meiden dat zij vertrokken waren richting markt. Ik vond het wel nogmaals fijn om echt alle gangen te zien dus trok ik met hen mee heel de markt door. Hier ben je wel enkele uren of soms dagen zat. Nadien gingen we Elles haar spullen oppikken en leidde ik haar in de namiddag rond bij de priesters en omstreken. Er werd volop kennis gemaakt met haar en ik had best een fijn gevoel als ‘kenner’ van Kumasi. Na de kennismaking keerden we terug om samen te koken en met iedereen gezellig te eten. Deze avond gingen we iets drinken met iedereen om een eerste geslaagd week voor hen te vieren.

Op zondag gingen de nieuwe meiden richting kerk. Ikzelf voelde mij niet echt opperbest dus ging niet mee. Eenmaal na de lunch, trokken we met zen allen naar het zwembad voor een erg nodige wekelijkse afkoeling. Eenmaal gegeten gingen we naar ons vertrouwd plekje bij de priesters, lekker slapen voor een nieuwe schoolweek.

Reflectie:

Het was voor mij als persoon best wel een vreemde week. Ik verbleef voor het eerst helemaal alleen bij de priesters en dan ga je nog meer denken dan je al deed. Het was wel eens goed om alles in je hoofd een goede plaats te geven en even kort te reflecteren over de tijd die al voorbij was. Als je met iemand intensief samenleeft en die persoon vertrekt, gaat er een zeker vreemd gevoel door je heen. Iemand waar je nieuwe belevenissen en ervaringen mee deelt en waar je je gaat aan hechten en plots is die persoon weg. Het was een minder gevoel dat toch wel een bepaalde waarde aan je reis geeft. Ik heb er echt al een pracht tijd opzitten en dat heb ik ook deels te danken aan Els. Niet enkel het lesgeven geeft mij veel voldoening maar iemand hebben om nieuwe dingen mee te ontdekken is best wel geweldig. Het lesgeven deze week was opnieuw heel erg fijn. De kinderen geven je als leerkracht zoveel respect en goed gevoel dat je echt volle moed dagelijks opnieuw voor hen staat. Het is echt genieten om aan hen de nodige kennis en ervaring door te geven. Ook vormt soms de taalbarrière een probleem, dit mag niet verhinderen dat een kind niet zichzelf mag zijn bij mij. Eenmaal de week verder verliep, raakte ik ook meer in contact met de nieuwe vrijwilligers. Ik vond het in ieder geval meer dan geweldig dat ik al de ‘oude’ was in het land en dat ik hen zoveel kon vertellen en laten zien. Dit geeft je pas een gevoel van voldoening.

WEEK 11

Maandag 22-03-2010

Vandaag vol goede moed aan de dag begonnen. Normaal startte ik vandaag mijn Belgische week maar aangezien er een leerkracht niet was komen opdagen, sprong ik in zijn klas in vandaag. Het was echt wel eens heel leuk om andere vakken buiten ICT en Frans te geven. De klas is ook de klas waar ik elke week 6 uur kom dus ik ken hen best wel goed. Ze weten waar ze te ver gaan en wat ze mij kunnen vragen. Maar ook ik wist best waar de moeilijkheden zitten en wie de eerder vooruitlopers van de klas zijn. Maar dit komt ook door het grote leeftijdsverschil in deze klas. Deze scheelt soms wel 3 jaar. Na deze dag keerde ik met een fijn gevoel terug naar huis. Eenmaal thuis trokken we andere kleren aan en gingen in de stad op zoek naar een sportwinkel. Daar kocht ik de nodige spullen voor de school zodat ik deze week mijn project kan finaliseren. Met een erg goed gevoel keerden we terug naar huis en gingen erg vroeg slapen. Het weer kruipt erg diep in je kleren.

Dinsdag 23-03-2010

Opnieuw een erg leuke dag gehad vandaag. Buiten dat ik niet met mijn Belgische week ben kunnen verder gaan, had ik een super dag. Mijn Belgische week loopt ver zoals gepland aangezien ik grote herhalingstesten moet plannen voor mijn vertrek. Daarom wil ik met elke klas alles nog eens grondig overlopen en dat gaat niet zomaar zoals bij ons met hoekenwerk of groepswerk of.. Aangezien hier niet de nodige middelen zijn om over materiaal en dergelijke te beschikken, bleef het bij klassikale herhaling met afwisseling in duo of individueel werd. Tijdens de lunch was het met de collega’s ook heel erg leuk. Naar het einde toe merk je echt dat ze je gaan vertrouwen en dat ze erg open met je omgaan. Ik voel mij heel erg op mijn gemak bij hen. Na schooltijd trok ik met Elles opnieuw de markt in voor een zoektocht naar leuke stoffen. Zij wou zich natuurlijk in een Afrikaans tintje stoppen en ik wist goed waar we deze konden vinden op de markt. Na een vruchtbare zoektocht kropen we vroeg in bed.

Woensdag 24-03-2010

Op woensdag heb ik altijd een langere dag, aangezien ik na de lunchtijd nog lesgeef. Maar de uren liepen echt voorbij als een trein! Het was genieten om de kinderen zelfstandig aan het werk te zien en te merken dat je lesgeven echt wel rijpe vruchten afwerpt. Als leerkracht krijg je op dat moment zoveel voldoening dat je echt stiekem wat gaat zweven. De kinderen beseffen maar ook al te goed dat ik binnen een week weg ga en ze zijn uitermate lief voor mij. Elk moment met hen is één om te koesteren. Ik bloei hier als persoon echt nog meer open als dat ik al deed. Iedereen is stuk voor stuk erg lief voor mij en dat doet veel met je als persoon en als leerkracht. Na het lesgeven trokken Elles en ik naar het cultureel centrum op zoek naar workshops dans en muziek voor in het weekend. We stoten op een muzikale dag die later die week zou plaatsen vinden. Nadien gingen we nog een hapje eten in de stad.

Donderdag 25-03-2010

Vandaag geen les kunnen geven. Ik vond het verschrikkelijk om te bellen dat ik mijn bed niet uit kon. Doordat er de voorbije dagen een zanderige wind door het land was gevlogen, waren mijn ogen best wel helemaal uitgedroogd. Ik kreeg ze gewoon amper open en als ze open waren, brandden ze heel fel. Nadat ik telefoneerde met de school, dekte ik mijn ogen af met een oogzalf dat Elles mee had en rustte ik een voormiddag uit. Eenmaal middag bleek het al veel beter te zijn met de ogen maar de zonnebril moest soelaas brengen. De namiddag verliep heel snel ook al werd er niet echt veel gedaan. Het was een dag zonder veel energie maar wel eentje die snel voorbij ging.  

Vrijdag 26-03-2010

Vandaag echt een top dag beleefd! Ik bracht vandaag de materialen en spullen mee voor de school die ik in het project had gestopt. Na een tijdlang vragen en observeren wist ik dat de school veel meer kon doen met wat degelijk voetbalmateriaal en spelmateriaal. Ze willen ook intensief bezig zijn met de beweging van de kinderen waarbij ik dus mijn steentje heb bijgedragen. Ik schilderde al eerder de hinkelpaden en kocht nu voor de school 2 materiaal boxen. Box 1 bevat ballen en springtouwen voor tijdens de recreatie momenten en de andere box bevat voetballen van leer, potjes om te trainen en wat matchtoebehoren. Het was echt emotioneel toen ik deze overhandigde aan de school. Hun dankbaarheid was zo groot dat ik het best wel moeilijk had met deze emoties. Na een tijd van samenwerking was dit echt een mooi hoogtepunt. De leerkrachten en kinderen kwamen naar mij om mij oprecht te bedanken met ‘ God bless you’ en ‘ That you may have a nice life’ en zoveel meer. Het was te mooi. Nadien werden klasfoto’s genomen wat niet echt zo gemakkelijk is.

Maar maandag proberen we opnieuw. Na schooltijd trok ik in de late namiddag richting Kokobeng. Daar heeft onze organisatie een huis waar kinderen opgevangen worden en waar al de andere vrijwilligers zaten. Zo zag ik ook eens hun manier van werken en hun verblijfplaats. Het werd een avondje en ochtend genieten van de rust op de boerenbuiten.

Zaterdag 27-03-2010 en zondag 28-03-2010

Eenmaal rustig wakker geworden, trokken we met z’n allen richting de stad. Daar splitsten we ons op en trokken we samen door de smalle gangen van de markt. Het was zoals wekelijks een super beleving tussen de mensen van het land. Stuk voor stuk leuke mensen die erg benieuwd naar je zijn en die je super fijne conversaties aanbieden. Eenmaal na de middag waren we helemaal kapot van de drukte en het warme weer en trokken wen aar de organisatie voor een avondje samen ervaringen en belevingen delen. We kookten samen en genoten van de rust die de avond ons bracht.

Op zondag trokken we na een uitgebreid ontbijt richting het zwembad voor onze wekelijkse verkoeling. Nadien trok ik terug naar mijn stekje bij de priesters om mijn kamergenoot op te wachten van haar weekend uitstap. Het werd een tweede avondje gezellig ervaringen delen.

Reflectie:

Deze week verliep veel sneller dan ik ook gedacht had. Op school liep alles heel erg goed en fijn en het was echt een top week. Met de collega’s en de kinderen is het uitermate genieten om bij hen te zijn. Het wederzijdse respect is zo groot dat je echt soms gaat zweven en genieten van complimentjes. Ook vond ik het geweldig om ook deze week ‘gids’ te zijn in de stad. Samen met mijn nieuwe kamergenoot trokken we vaak het dorp en de stad in en ik vond het meer dan geweldig om haar alles te laten zien. Het is wonder bij wonder keer op keer genieten. Van het kleinste woord tot de grootst glimlach van een kind. Je blijft je echt verbazen over de spontaniteit en vriendelijkheid van deze mensen. Je voelt je echt meer dan geweldig in dit land, of zo voel ik mij toch. Het is wel wat vreemd en het geeft mij een vreemd gevoel wetende dat mijn laatste week morgen ingaat. Maar we gaan ten volle genieten dat ik met meer dan 2 koffers vol ervaringen naar huis mag trekken. Ook kan ik wel kwijt dat ik het thuisfront best wel mis. Maar binnen een dikke week ben ik terug en kan ik enkel terug blikken op deze pracht ervaring.

WEEK 12

Maandag 29-03-2010

Vandaag opnieuw een plaatsvervanging gedaan voor één van de leerkrachten. Aangezien deze niet was komen opdagen, heb ik aangeboden om deze klas over te nemen.

De ICT en Frans leerkracht nam mijn reflectietesten over en ik kon mij  ten volle op deze klas concentreren. Deze week is herhalingsweek op de examens. Alle leerstof moet nog eens grondig herhaalt worden ter voorbereiding op de examens. Mijn uurtjes les verliepen erg snel en ook tijdens lunch en speeltijd vond ik het meer dan geweldig om de kinderen met de materialen te zien spelen. Ze reageerden echt door het dolle heen en lieten elk hoopje energie de vrije loop. Eenmaal na schooltijd viel ik thuis als een blok in slaap. Het was ook enorm warm buiten, onweersachtig warm. Daardoor viel er in de namiddag plots een hevige stortbui van wel enkele uren uit de lucht. Een stroom van verluchting kwam over ons heen. Nadien zijn we samen de verjaardag van de hoofdpriester gaan vieren met taart en een cadeautje. Het werd een super gezellige avond en stiekem werd uitgekeken naar de volgende dag.

Dinsdag 30-03-2010

Vandaag verving ik opnieuw de leerkracht van klas 3. Blijkbaar was deze op interview waarbij later op de dag uitkwam dat hij een nieuwe job had. Ik vond deze regeling maar best vreemd maar iedereen was erg blij voor hem dat ik ook maar mee blij was. Ik vulde de voormiddag met wat Engelse lessen, wat wiskunde herhaling en dan nog ICT en tekenen. Het vloog echt zo snel voorbij dat ik amper besefte dat het alweer middag was. Na een meer dan lekker middagmaal ( rijst en stew) ging ik voldaan naar huis waarna ik met Elles de stad introk. De hele namiddag liepen we de straten in en uit en maakten in totaal een wandeling van wel drie uur. Het was echt geweldig en genieten om zonder angst of twijfel door deze straten te trekken. We legden ook onze bus tickets vast voor vrijdag. Dan gaan we naar Cape coast om dit te bezoeken en daar ons laatste weekend of eerder mijn laatste weekend door te brengen. Eenmaal terug thuis, werd na een voldaan avondmaal het licht heel erg snel gedoofd. Dit niet enkel omdat de elektriciteit uitviel maar ook omdat we helemaal kapot waren van deze dag.

Woensdag 31-03-2010

Vandaag brak mijn laatste dag aan. Ik voelde mij ’s ochtends wel wat vreemd, wetende dat ik mijn laatste dag was. Maar eenmaal op de school veranderde dit gevoel helemaal. Ik had opnieuw klas 3 als mijn vaste klas maar deze waren vandaag echt helemaal onhoudbaar. Ze verwondden elkaar continu en deden elkaar pijn en zoveel meer. Na enkele ‘dreigingen’ van mij waren ze echt helemaal niet stil te krijgen. Tijdens een werkmoment passeerde headmaster voorbij de klas en hier liep het dan helemaal verkeerd. Hij ging terug om zijn ‘strafstok’ te halen en kwam als een razende de klas in. Alle kinderen moesten achter elkaar gaan staan en kregen elk om beurt 3 zware en heel pijnlijke stokslagen. Ikzelf vond het vreselijk en kon er werkelijk niet naar kijken. Hijzelf vond dat dit moest gebeuren want ze gedroegen hun niet in zijn ogen. Nadat hij het klaslokaal verliet, viel er een ijzige stilte in de klas. Drie vierde van de kinderen stond te huilen en had echt pijn. Daarop besloot ik om hen een verhaal voor te lezen.

Het kalmeerde hun en eenmaal dit afgelopen was, konden zij voor lunch gaan. Na de lunch was het afscheid moment aangebroken. Het was best wel emotioneel om afscheid te nemen van de kinderen en de leerkrachten. Sommige leerkrachten waren echt zo lief tegen mij dat ik het best wel moeilijk had. Maar na wat knuffels en gebeden werd ik losgelaten en ging ik de laatste keer terug naar de priesters vanaf de school. De directrice vertelde me dat ik morgen mijn gsm maar moest in het oog houden. Ze zou mij in de loop van de dag verrassen met iets echt Afrikaans. Spannend ! Nadat ik eigenlijk nog duizendmaal bedankt werd en echt de dankbaarheid in de ogen kon lezen, was ik binnenin echt heel week. Ik voelde mijn hart smelten maar hield mij sterk. Ik bedankte ook hen voor de prachtkans die ze mij gaven en we wisselden ook wat gegevens uit. Nadien trok ik naar huis waar ik nadien met Elles nog wat nodig spullen ging inslaan voor de komende dagen. We bereidden ons ook voor op het laatste avondmaal bij de priesters en genoten van de momenten in Ghana.

eerst en vooral, hey iedereen..

zoals ik beloofd had, opnieuw een gedetailleerd verslag over mijn verblijf hier.. Week 9 en week 10 ( tem vrijdag wel) .. Ik heb er ook nieuwe foto's bijgezet en mezelf vanop andere fototoestellen ook eens toegevoegd.. 't loopt hier allemaal nog steeds heel erg goed en het aftellen is wel begonnen...

Hopelijk genieten jullie mee met mij zoals ik dat doe als ik verhalen van bij ons hoor... veel liefs, Nele

Maandag 8-03-2010

Vandaag zijn we met de vier meiden de markt ingetrokken. We wouden rustig eens de gangen en rijen doorlopen zonder echt een missie te hebben. Aangezien we eerder al door de markt liepen met een missie, was het echt meer dan geweldig om de markt eens dieper te verkennen. Toen het vlees gedeelte er aan kwam, waren we erg snel een andere weg ingeslagen. Na een 4-tal uur op de markt rondgelopen te hebben, keerden we meer dan voldaan terug naar huis. Eenmaal daar beslisten we dat het wel eens leuk zou zijn om zelf eens te koken. We trokken naar een lokaal stalletje waar we met wat aanwezige ingrediënten een top gerecht in elkaar boksten in een Afrikaanse keuken. Het was echt wel super zalig! We hebben er oprecht veel van genoten om samen wat te doen.

Dinsdag 9-03-2010

Vandaag opnieuw even te maken gekregen met de miscommunicatie van mijn school. Toen ik van de hoofdweg naar de school liep, leek het mij verdacht stil te zijn op school; Wat bleek? Geen school. Ik belde de headmaster die mij vertelde dat ze beslist hadden vandaag geen school te geven. Ze namen hun tussentijdse vakantiedag. Hij had mij blijkbaar proberen bellen maar ik heb daar niets van gemerkt. Terug huiswaarts dan maar ! Eenmaal Els thuiskwam, trokken we naar de stad waar enkele postpakketjes op ons lagen te wachten. Een pakketje met wat Belgische deugden was echt een meer dan geweldig cadeau. Ook Els kreeg eentje dus gingen we als twee enthousiastelingen terug naar huis. Eenmaal daar genoten we rustig van ons pakketje en vulden de avond met een filmpje.

Woensdag 10-03-2010

Vandaag eindelijk terug school! Een erg fijne dag gehad hoewel het weer soms wel wat parten speelt. Je voelt je zo loom met momenten dat je echt meer wil zitten dan rond te lopen. Maar ik heb een super uur gehad met de oudste klas! Deze zijn ongeveer 12-13 jaar en zitten maar met 9 in de klas. Ze moesten eerst voor het examen praktijk nog typen maar daar malen ze helemaal niet om. Ze lachen en maken mopjes, waarbij het lesgeven echt een plezier is. Het is meer dan een topklas. Ook de andere uren liepen erg vlot. Rond een uurtje of 2 verliet ik de school, meteen recht de stad in. Els en ik besloten voor haar nog wat souvenirs te halen. Dit is wel altijd genieten want de mensen herkennen je en ze maken je altijd ‘een goede prijs’. Ze zien je graag komen, wat ik meer dan begrijp. Maar het is gewoon prachtig om hun gelukkig te maken met een zelfgemaakte beeldje of kralenketting. Eenmaal terug uit de stad waren we helemaal kapot. Thuis bleek de elektriciteit ( die al sinds vorige nacht uitlag) nog steeds niet aan te zijn. Aangezien het val avond was, besloten we vroeg te douchen en heel vroeg in bed te kruipen. De stad is telkens opnieuw een vermoeiende ervaring.

Donderdag 11-03-2010

Vandaag heb ik maar 2 uurtje les gegeven, zoals elke donderdag. Deze twee uurtjes zijn aan de klas die ik 6 uur in de week heb. Toen ik met hun klas leerkracht hun examen punten besprak, schrok ik wel van de manier hoe zij hier punten noteren. In de tabel worden zij van eerste ( perfect) naar laatste ( slechtste) geplaatst. Sommige zijn echt meer dan zwaar gebuisd en daar staat gewoon bij, slechte leerling. Als je dan vraagt waarom ze daar dan niet ver op ingaan, krijg je als reactie dat het kind gewoon dom en lui is en dat hun energie er niets zal aan veranderen. Het was voor mij echt wel een moment waarop ik kort wat moest slikken. Bij ons doen wij er alles aan om kinderen die achterop zitten er terug bij te helpen maar hier worden die stout weg nog dieper geduurd. De twee uurtjes liepen als een trein voorbij en ik vond het super om nadien nog eens een tijdje bij de kleuters te vertoeven. Deze waren aan een zang uurtje bezig en ik heb hen vergezeld met mijn westerse bewegingen. Het was echt meer dan genieten. Toen ik naar huis ging, heb ik Els geholpen met haar koffer in te pakken. Nadien maakten we werk van onze huishoudelijke klussen. Eenmaal deze afgelopen waren, trokken we kort ons dorp nog eens door voor een deugddoende wandeling. Het was opnieuw erg genieten. Wanneer je herkend wordt, is het meer dan geweldig om ergens voorbij te lopen en je naam te horen. Je gaat genieten om een inwoner te zijn van hun dorp. 

Vrijdag 12-03-2010

Vandaag was het opnieuw mijn vrije dag, wat betekent dat ik een erg korte werkweek achter de rug heb. Aangezien Els over drie dagen vertrekt, profiteerden wij er van om nog samen met de meisjes een dagje rustig aan het zwembad door te brengen. We genoten van de rust samen en sloten de dag af met een eerder Westers hapje en een drankje. Het was een super dag.

Zaterdag 13-03-2010 en zondag 14-03-2010

Op zaterdag trokken we onze avontuurschoenen aan en trokken we naar een dorpje waar ze juwelen van bauxiet maken. We wisten niet waar het exact lag en hoe we er moesten geraken dus gingen we wat rondvragen. Na een rit van ongeveer een tweetal uur ( nadat we eerst een uur stil stonden te wachten op een trotro) kwamen we aan in het nabijgelegen dorpje. Daar namen we een taxi die ons naar het kralendorpje bracht. Eenmaal aangekomen waren we meteen gecharmeerd door het pittoreske dorpje. Niets wees op toerisme-uitbuiting dus een positief gevoel overviel ons. Een man( genaamd de dorpschef) leidde ons kort rond in het dorp en liet ons via enkele vrouwen zien hoe deze kralen tot echte juwelen gemaakt werden. Het was een erg persoonlijke rondleiding in het dorp waarbij je dicht betrokken raakte bij het maken van deze juwelen. Aan het einde konden we wat kralen kopen en liepen we rustig nog het dorp door. Op de terugweg besloten we om gewoon terug naar de stad te gaan. Daar konden we gezellig samen wat eten en hadden we een vaste slaapplaats. We maakten er een gezellige avond van en kropen net wat later onder de wol.

Op zondag stonden we zelf in voor het ontbijt, waarin ik mij ten volle kon laten gaan. Ikzelf kook ontzettend graag en nu kon ik bij het ontbijt lekker eieren klaarmaken voor de anderen. Het werd een super ontbijt. Dit ter ere van mijn vertrekkende maatje Els. Na het ontbijt en de afwas trokken Els en ik richting priesters waar we haar laatste spullen gingen opbergen en waarna we terug naar de compound vertrokken. Het afscheid met de priesters was best wel triest om te zien. Deze mensen zijn echt zo’n schatten van mensen, voor hen zou je liefst nog langer blijven. Eenmaal terug op de compound, verliep de namiddag wat anders dan gepland. Internetmoment werd ingelast voor iedereen en ikzelf liep wat rond te dolen. Mijn lichaam voelde niet echt optimaal dus ik wist dat er wel wat kon volgen. Na een geweldig avondmaal en dessert werd er even met het thuisfront gebeld. Dit is altijd een sprongetje vanbinnen aangezien het altijd fijn is om hen eens te horen. Later op de avond hielden we nog een filmmoment met een echte meisjes film waar we Els haar laatste avond vierden. Kort nadien bleek mijn maag helemaal om te slaan en wist ik al snel dat dit niet van korte duur was.

Reflectie :

Het was echt een erg korte week. Doordat de school t wee dagen gesloten was, heb ik wel twee erg fijne dagen gehad met de meisjes. Je kon Ghana eens dieper gaan uitspitten dat wanneer je normaal op de markt of in de stad loopt. Het was echt een super week, ook omdat Els en ik onze laatste week samen hadden. We deden alles waar we zin in hadden en wat we zeker samen nog wouden doen. Tegen het einde van de week knaagde er wel wat in mij toen haar vertrek naderde. Het is echt een top meid die mijn verblijf echt heeft gekleurd. Met twee een land ontdekken is echt zoveel leuker dan alleen. Nu komt er een weekje alleen zitten aan. Maar ik heb een heel plan voorbereid waarbij ik komende week een Belgische week inlas op school. We gaan tellen en dialogen ( basisdialogen) voeren in het Nederlands, dansen op Belgische muziek, spelletjes spelen. Het wordt super en zeker nu dat ik alleen zit zal dit mijn gedachten verzetten. Het was wel een week vol emoties. Positieve en minder leuke ( kijk naar het vertrek). Maar we blijven altijd optimistisch. Stiekem vind ik het heel raar te weten dat ik ook binnen drie weken terug kom.

Week 10

Maandag 15-03-2010

Deze morgen is mijn maatje vertrokken. ’t Afscheid was best wel vreemd en vanbinnen knaagde er toch wel wat. We hebben heel wat gedeeld en ik zie haar niet graag vertrekken. Na elkaar wat positieve woorden toe te spreken, namen we afscheid en beloofden elkaar snel terug te horen. Zoals je kon lezen op zondag, ben ik ziek geworden. Een hele nacht lang hebben mijn maag en darmen opstandig gedaan en tegen de ochtend was het helemaal verkeerd. Daarom belde ik de school en leek het hen beter af te wachten hoe ik mij voelde. Ik mocht van hen niet komen en moest rusten dat ik morgen optimaal was. Deze dag verliep best traag voorbij. Maar wat wil je als je je niet lekker voelt?

Blijkbaar kan mijn lichaam de overdosissen aan vetten soms moeilijk aan. Daarom reageert de maag verkeerd en ben ik twee tot drie dagen helemaal van de kaart. Een grieperig gevoel overvalt je dan. Met wat medicatie en veel water kwam ik een dagje te bed goed door. Morgen wil ik dan met volle moed beginnen aan mijn Belgische week.

Dinsdag 16-02-2010

Vandaag terug les gegeven maar ik voelde mij wel nog steeds niet optimaal. Maar ik moest en zou gaan les geven, mijn dagen zijn geteld. Mijn Belgische week stelde ik een weekje uit, aangezien ik maandag al verloren was. Vandaag deed ik een grote herhalingstest in klas 3 waaruit bleek dat zij alles heel goed onder de knie hebben. Als leerkracht geeft je dit erg veel voldoening. Nadien had ik nog een erg fijn gesprek met enkele mede collega’s. Ze zijn echt heel open en staan open voor een gesprek over onderwijs, familie en zoveel meer. Je komt veel meer te weten over hen, ook al is het nu al laat in mijn verblijf. Eenmaal de school afgelopen was, trok ik naar de priesters voor een platte rust pauze. Na deze pauze maakte ik een wandeling doorheen het dorp en tijdig kroop ik mijn bedje in. Morgen zou ik de 4 nieuwe vrijwilligers zien, spannend !

Woensdag 17-03-2010

Vandaag een super dagje gehad op school. Heel fijn lesgegeven en ook een erg goed gesprek gehad over het vakonderdeel Frans. Ik kwam meer te weten hoe Frans toetrad tot het onderwijs en hoe dit zijn invulling kreeg. Nadien gaf ik de ICT leerkracht een les over powerpoint. Hij had mij in het begin gevraagd en ik was dol enthousiast toen ik hieraan begon. Niet alleen ik maar ook hij was meer dan enthousiast. Hij luisterde aandachtig en stelde veel vragen. Hij kon al niet wachten tot als hij zelf mocht gaan proberen. Het was echt super! Na schooltijd trok ik richting de organisatie om de nieuwe meiden te verwelkomen. Wat een kort bezoekje dacht te zijn, draaide uit op een hele namiddag. Het was heel erg gezellig maar ook door de regen werd ik sterk opgehouden. Het goot ongelofelijk hard en het waaide zo hard dat je zelf binnen ( aangezien ramen niet echt bestaan) nat werd. Wanneer ik na enkele uren terug naar de priesters kwam, was alles echt smerig. Iedereen zijn kledij werd smerig door de regen en de voeten waren echt zo vies. Ikzelf was helemaal bruin van al het zand en slijk. Eenmaal thuis kon een goede douche mij terug was ‘blanker’ maken. Na de douche nog kort wat lezen en dan kroop ik mijn bed in. Het was een warme maar erg leuke dag!

Donderdag 18-03-2010

Vandaag heb ik zoals elke week twee uur na elkaar dezelfde klas. Aangezien dat we helemaal rond zijn met de leerstof en een grote herhalingstoets gedaan hadden, was de afspraak dat zij vandaag hun leerstof in praktijk gingen omzetten. Het eerste uurtje werd het computerlab dus in beslag genomen en het werd echt heel fijn. De kinderen vonden het super en iedereen wist hoe alles te werk ging.

Mijn lessen hebben dus meer dan vruchten afgeworpen. Na speeltijd zijn we de hinkelpaden gaan bekijken en heb ik hen de spelletjes uitgelegd. Zij mochten hier dan een half uurtje mee spelen en nadien werd er nog een half uur sport gegeven door mij. Helemaal uitgeput was ik na dit uurtje. Het was opnieuw erg warm vandaag. Na schooltijd ben ik met Claire kort de stad ingetrokken voor wat spullen. Nadien hebben we samen een leuke namiddag doorgebracht met de nieuwe meisjes die deze week aankwamen. Het was een erg leuke dag.

Vrijdag 19-03-2010

Vandaag ging ik normaal naar school gaan, ook al moest ik niet maar ik wou toch gaan. Maar daar staken mijn darmen wel een stokje voor. Ik vermoed dat de warmte van gisteren en het buiten rondlopen mij wel genekt heeft. Een voormiddagje rust deed mij wel pakken beter voelen. In de namiddag heb ik de nieuwe meisjes naar het zwembad geleid, want ook voor hen in hun eerste week is het gewoon veel te warm. Ikzelf zocht een schaduwplekje op waar ik rustig van wat literatuur kon genieten en waar mijn lichaam ook tot rust kon komen. Verder was vandaag een rustige maar opnieuw warme dag. Waarschijnlijk regent het vannacht weer, zoals elke nacht al deze week. Even dit ter vermelding: het is echt zalig als het net geregend heeft ! Het koelt zo fel af en de nachten zijn echt veel beter.

Vele Ghana groetjes,

Nele

Dag iedereen,

week 9 is afgelopen.. maar ik ga niet mijn logboek op dit onderdeel zetten... Ik heb deze niet helemaal up to date kunnen houden en daarom dat ik nu ook niet mijn verhaal er op kan plaatsen.

Ik wil natuurlijk dat dit helemaal goed is om jullie op de hoogte te houden.. Daarom dat ik volgend weekend mijn week 9 en 10 + foto's on line zal zetten..

Ik moet wel zeggen dat week 9 heel snel voorbij is aangezien mijn kamergenoot morgen vertrekt... daarom vandaag haar afscheid..

Maar in ieder geval, ik heb het reuze naar mijn zin, maar ik mis thuis wel.. het België gevoel.. Maar nog een drietal weken en ben ik al terug.. Maar kortom, Ghana is en blijft meer dan geweldig... Iedereen is zo vriendelijk... Wow...

Allesinds, tot volgend weekend en in ieder geval, dikke dank u voor de mailtjes, smsjes en reactie.. 'k Vind het geweldig.. Wie nog wat moet vragen, mijn Belgisch nummer werkt echt wel ;-)... Ha ... Maar dank jullie wel...

Veeeel liefs !!! Neila :)

Dag iedereen,

hieronder mijn logboek van week acht. Ik begin allereerst met een reflectie van week 7 , die had ik vorige keer nog niet af.. Ook plaats ik nieuwe foto's van de voorbije week.. Het was echt wel een topper !!! alvast dank jullie wel voor de leuke reacties, het doet mij veel dat jullie mee genieten .... liefs, Nele Yaa

Reflectie week 8:

Deze week was een week vol emotie, gemengde gevoelens maar ook vooral fierheid. Het verliep op school erg hectisch en spannend doordat de voetbalmatch er aankwam en dit een groot hoogtepunt bleek te zijn voor de school. Ikzelf kon het moeilijk inschatten waarom juist een gewone wedstrijd zoveel amok maakte maar eenmaal vrijdag wist ik hoe speciaal dit was. Een band tussen twee scholen dat versterkt wordt door voetbal, is magisch. De leerkrachten, kinderen en directie waren zo enthousiast dat het emotioneel erg mooi werd. Zelf vond ik het soms wat direct dat lessen geschrapt werden voor trainingen maar als ik het resultaat zie,

Wel petje af. Het was best ook wel een zware week, lichamelijk dan. Nadat ik wat ziek geweest ben, is het altijd wat moeilijker om terug op ritme te komen. Maar het was eigenlijk een juweel van een week. Het was gewoon genieten en diep vanbinnen werd het helemaal warm. Het was ongelofelijk mooi om intens geluk van dichtbij te beleven, door zo iets ‘kleins’ ( in onze ogen dan). Het geeft je als leerkracht en als mens ook een boost om meer te gaan genieten van kleine dingen. Dit wist ik wel al maar als je dit had gezien, wist je echt dat deze uitspraak meer dan waarheid bevat.

WEEK 8

Maandag 1-03-2010

Vandaag moest ik niet naar de school gaan. Aangezien onze organisatie terug in het land kwam, mochten we de voormiddag rustig doorbrengen en hoefde ik niet naar de school. Ik stond er op dat ik ging maar de directrice vond dat we rustig moesten genieten. Eenmaal vertrokken bij de organisatie, trokken we de markt in voor een zoektocht in de kleine, smalle gangen naar leuke stofjes. Het werd een zoektocht van een tweetal uur, waarin je stiekem genieten van het duistere maar speciale van de markt. Het was echt opnieuw geweldig om in de markt te lopen. Eenmaal terug was het al ver avond. “s Avonds gingen we iets drinken met Yao van de organisatie.

Dinsdag 2-03-2010

Een dagje dat begint met een klas waar geen leerkracht kop noch staart aan krijgt. Je kan de longen uit je lichaam roepen en dan merkt je dat er nog zijn die het helemaal niet snappen. Maar vandaag had ik echt een super uurtje bij deze klas. We leerden over de voorbereiding op het zeggen van de datum zoals de dagen, de maanden en de cijfers. Het was een fijne les waarin de kinderen erg enthousiast en actief meewerkten. Nadien nog enkele uurtjes ICT gegeven die eindigden in een wrang gevoel. Net voor ik vertrok, kreeg ik te horen dat de komende twee dagen tussentijdse examens zouden plaatsvinden. Dus ik moest op 1 dag tijd voor elke klas een examen opstellen. Verrast is het passende woord voor dit gevoel. Ik wist niet goed wat of hoe maar de headmaster stelde mij al snel gerust. Ik moest per klas 4-5 vragen opstellen over wat zij al eerder zagen van leerstof. Dit stelde mij al wat meer gerust en ik vertrok met een goed gevoel naar huis. Eenmaal thuis bleek dat Els en ik iets verkeerd gegeten hadden want we voelden ons beiden niet echt lekker. Een namiddag bed houden terwijl ik rustig kon nadenken over de examenvragen, werd gepland. Het ging veel vlotter dan ik had verwacht. Als kleine pauze trokken we naar de naaister in de straat. We vroeger haar of zij wat leuke blouses kon maken van onze stofjes. Na wat zoekwerk werden leuke ontwerpen gedeeld, spannend.

Woensdag 3-03-2010

Vandaag eerste examendag. Wat mij vooral opviel was, dat in elke klas iedere leerkracht zijn examen op 2 dagen gaf. Dus de kinderen moesten op een mum van 2 dagen tijd alle vakken afleggen. Dit vond ik wel best zwaar en besloot ik om niet te streng op te treden. Frans en ICT zijn niet echt de belangrijkste vakken en daarom ook niet echt zo gemakkelijk. Nadat ik examen in enkele klassen aflegde, vond ik het systeem wel best grappig. De leerlingen nemen een papier en schrijven de vragen over van op het bord. Nadien vullen zij deze in en dan dienen zij dit in. De kinderen mogen praten tussendoor, dus overschrijven is zo te zien toegelaten. Daarom gaat het begrip ‘ kennen zij het of niet?’ helemaal de mist in. Maar toen ik later die dag begon te verbeteren, merkte ik meteen hetzelfde als in de klas. De kinderen die bij de oefeningen altijd sterker zijn, halen best heel hoge scores tot 100 %. De kinderen die altijd achterop zijn, halen erg lage resultaten. Als persoon en als leerkracht vond ik dit zo erg dat ik even op gesprek ging bij de headmaster. Hij zei dat ik mij dit niet mag aantrekken en dat deze punten gewoon op het rapport moeten komen. Zo kunnen de ouders zien dat het niet goed gaat en ingrijpen. Als leerkracht moet je voortgaan en niet stilstaan. Daar voel ik mij soms helemaal niet goed bij maar je merkt wel dat dit in meerdere klassen zo is. Als ik mijn gevoel zou willen volgen, zou ik de kinderen die het moeilijk hebben graag helpen en tips geven maar dit kan gewoon niet. Mijn tijd hier is daarvoor veel te kort en het probleem is te groot. Ik heb mild verbeterd omdat ik vond dat een 1 over 15 echt wel te erg was. Je ziet wel dat die kinderen echt hun best doen maar soms gewoon niet meer kunnen. Eenmaal na al het verbeterwerk, gingen we even wandelen, op zoek naar wat materialen om hinkelpad 2 te schilderen op donderdag.

Donderdag 4-03-2010

Vandaag werden mijn laatste examens afgenomen. Ik moest ze wel nadien meteen verbeteren want de punten moesten in het puntenboek geschreven worden. Vandaag bleken de examens al een pak beter dan de voorbije dag. Ik vermoed dat de kinderen enige goede rust hadden gehad en daardoor minder stress zouden gehad hebben. Maar wat zijn mijn vermoedens? Eenmaal na het afnemen en verbeteren van de examens ( ik kreeg hulp van Els), gingen we starten aan ons 2^e hinkelpad. Aangezien Els maar een anderhalve week meer blijft, was het ons belangrijk om dit deze week af te ronden. Na wat puzzel en tekenwerk, stond de schets op de grond. Nadat we de goedkeuring hadden van de headmaster, begonnen we met het schilderwerk. Na een schildermoment van wel 3 uur, was het hele hinkelpad afgerond. We waren wel pas om 10 uur begonnen door de examens dus schilderen op het heetst van de dag. Eenmaal na lunchtijd was onze energie helemaal op en konden we het pad afwerken. Het bleek opnieuw een moment te zijn van fierheid. De leerkrachten, kinderen en directie vond het erg mooi en waren ons opnieuw erg dankbaar. Ze konden niet wachten tot het droog was om het uit te proberen. Eenmaal terug thuis, waren we door de hitte onze energie helemaal kwijt. We besloten het wat rustig aan te doen aangezien we komend weekend met de kerkgemeenschap op excursie naar de watervallen zouden gaan.

vrijdag 5-03-2010

Vandaag is het mijn vrije dag. Meteen bleek dat ik ook een verlengd weekend heb, aangezien maandag een vrije dag is wegens de onafhankelijkheidsdag. Deze feestdag valt op zaterdag maar elke school heeft recht om deze te nemen. Deze dag wordt in beslag genomen om wat belangrijk werk te verzetten zoals de was te doen. Even hierover: hoe langer je hier bent, hoe beter je ziet dat onze westerse textuur het Afrikaans wassen niet aankan. Mijn kledij verliest enige stevigheid maar zijn wel extra proper. Na het wassen is het tijd voor wat administratief werk. Eenmaal Els terug thuis was, vertrokken we naar immigratie om mijn visum te verlengen voor 1 maand. Verder hebben we onze speurtocht naar sportmateriaal verder gezet waarbij we de hele namiddag in de stad vertoeven. ’s Avonds zijn we met een vrijwilligster en Yao een hapje en een drankje gaan benutten in een leuke plek net buiten de stad.

Zaterdag 6-03-2010 en zondag 7-03-2010

Vandaag is de dag erg vroeg begonnen. Om zes uur vertrokken we met een bus vol Ghanese gelovigen , leden van de priestergemeenschap waar we verblijven. We gingen op excursie naar de watervallen in Kintampo. Eenmaal vertrokken bleek dat de rit veel langer ging duren dan voorzien. Aangezien wij met heel veel volk op de bus zaten, kon deze niet echt snelheid halen. Hoe langer de busrit duurde, hoe luider zij muziek gingen spelen. Heel de busrit werden liederen naar God en Jezus geschreeuw en gezongen. In eerste instantie bleek dit echt wel luid te zijn maar hoe langer hoe meer ga je genieten van deze sfeer. Je gaat zo op in de muziek, in de woorden en de sfeer die zoveel mensen samen kunnen creëren. Na een vijftal uur zijn we ( zonder dat we het wisten) aangekomen bij het apendorp. In dit dorp wonen mensen en apen en eeuwenlang samen. De apen hier worden vereerd als heilige dieren. Wanneer zij te sterven komen, krijgen zij hier van de dorpbewoners eeuwige rust. Deze kan je zeker zien op de foto’s. De gids leidde ons rond in het dorpje waarbij we heel regelmatig wat aapjes zagen. Om hen te lokken, hadden enkele lokale mensen wat bananen bij die ze dan uit de handen kwamen halen. Het was echt wel meer dan de moeite waard om dit te zien. Eenmaal terug op de bus, zeiden ze dat het maar een half uurtje was richting watervallen. Een half uurtje bleek al gauw twee uur te zijn. Eenmaal aangekomen bleek dat we nog niet binnen mochten aangezien er een misverstand was qua prijs. Na enige discussie mochten we toch binnen en konden we kort even genieten van de watervallen. Genieten in de ruime zin van het woord want honderden andere Ghanezen dachten hierr hetzelfde over. Eenmaal aan de waterval gekomen, bleek dat heel het water vol dansende, schreeuwende en zingende lokalen stond. Dit kwam opdat het vandaag ‘independence day’ was en dat iedereen een vrije dag had. Het hele land vierde feest door te dansen, te zingen en te marcheren. Het was best wel erg leuk om dit mee te maken, ook al snakte je naar wat rust op bepaalde momenten. Na het bezoekje aan de watervallen vervolgde onze busrit naar het thuisfront. Even gauw een rijstbakje gehaald en dan een rit vervolledigd van 5 tot 6 uur. Helemaal uitgeput kwamen we rond half elf aan bij de priesters.

Op zondag wouden we even uitslapen maar dit bleek buiten de buren gerekend te zijn. Om 5 uur bleek plots een hele fanfare 2 uur lang de straat op en af te lopen. Vanaf 6 uur begon de ochtend ceremonie inde kerk nog eens, die door de vrije dag erg luid verliep. Na het ontbijt trokken we met 3 meiden richting het meer om een dagje even tot rust te komen na een best wel drukke week. Maar dit liep ook helemaal niet zoals gepland. Aangezien de feestdag hier 3 dagen gevierd wordt ( op maandag is ook iedereen thuis), was er aan het meer een feest aan de gang. Iedereen stond te dansen en te lachen, wat best erg mooi om te zien was. Het gevoel voor ritme in de lichamen van deze mensen is echt wel prachtig. Soms wou ik dat ik ook die Afrikaanse vibes in mijn lichaam had. Maar buiten dat gedans en gejoel was iedereen wel best wat opdringerig. Je werd helemaal niet met rust gelaten, al zeker niet als je in het water zat. Ikzelf had er niet echt last van maar de andere meisjes hebben best wat lastige momenten gehad. Op een gegeven moment werd het hen echt te veel en zijn we vroeger dan voorzien vertrokken. Eenmaal terug in de stad, verfristen we ons en samen gingen we de feestdag vieren op onze manier. Een lekker hapje eten en een drankje doen ( wat frietjes werden ;-)). Het was echt een super avond. We besloten om morgen heel de gangen en doolhoven in de markt uit te pluizen op onze vrije dag.

Dag iedereen,

na lang proberen ben ik er toch opgeraakt... eindelijk.. aangezien internet het best wel traag doet, ga ik er gewoon mijn logboek opzetten van de voorbije 3 weken... Dit is echt van dag tot dag hoe ik alles beleefd heb dus ... heel veel leesplezier...

Alvast iedereen bedankt voor de leuke reacties, mailtjes en smsen.. ik mis jullie allemaal even veel :)

 WEEK 5

Maandag 08-02-2010

Vandaag heb ik gewoon les gegeven. Ik had 2x klas 3 waarin ik de les ICT veranderd heb in een les Frans. Aangezien de elektriciteit op negatief stond, heb ik met de kinderen een memory spel gemaakt ivm etre en avoir. De klas werd in groepjes gedeeld en moesten stapsgewijs aan de slag gaan. Zo werd een soort groepswerk ingelast waarop zij punten kregen. Er werd goed en vlot samen gewerkt en het enthousiasme werkt aanstekelijk. Na schooltijd heb ik een rustige namiddag gehad want de nacht voordien was een erg slechte nacht.

Dinsdag 09-02-2010

Vandaag had ik klas 2, klas 5 en klas 3. In klas 2 heb ik met iedereen een jaar kalender gemaakt met de maanden in het Engels en Frans. De kinderen zijn erg creatief en het is super leuk hen bezig te zien. Ze waren ook heel erg blij dat zij eens mochten tekenen. De andere 2 klassen hadden ICT waarbij ik zelfstandig werk op de computer had ingevoerd. Zelfstandig en toch met twee want er zijn niet genoeg computers. Het was voor mij opnieuw een super fijne dag want de kinderen geven mij zoveel voldoening. Doordat je hen wat verantwoordelijkheid geeft, gaan je jou nog sterker respecteren. In de namiddag ben ik met Els heel de stad doorkruist op zoek naar een afscheidscadeau voor een vrijwilligerster die eind deze werkweek vertrekt. Ook zijn we gaan wandelen om eens het verschil echt stad en buiten rand van de stad te gaan ontdekken. Het was een fijne ervaring.

Woensdag 10-02-2010

Vandaag geen Frans of ICT maar games en gymnastiek. De kinderen hadden al heel lang geen gymnastiek meer gehad en vroegen of ik met hen naar buiten wou gaan. Het was echt een super dag voor mij. De kinderen gaan zo immens op in games en gymnastiek dat een groepsdynamiek hier echt wel erg knap is om te zien. Ze vragen wel telkens om voetbal te spelen maar dit kwam niet aan de orde. Groepsspelen zijn een godgeschenk voor de kinderen. Het was echt wel genieten om hen bezig te zien. Ik ging met heel veel voldoening naar huis waarna een grote wandeling met Els mijn dag compleet maakte.

Donderdag 11-02-2010

Vandaag moest ik normaal maar 2 uur les geven maar ik werd naar huis gestuurd door de headmaster. Aangezien mijn maag en darmen op een half uur tijd van zich lieten horen, vonden zij dat het beter was dat ik thuis ging rusten. Ik stond er op om les te geven maar ik werd meteen naar huis gestuurd. Eenmaal thuis ben ik voor 2 uur in slaap gevallen waarna ik mij stukken beter voelde. Die namiddag vertrokken we richting Accra waar we vrijdag Maartje ( een andere vrijwilligerster) gingen uitzwaaien.

Ook was onze missie om spullen te gaan zoeken om het project voor de school volledig te maken. Donderdag kwamen we vrij laat aan waardoor we snel gingen slapen.

Vrijdag 12-02-2010

Vandaag zijn we naar ‘ the mall’ geweest in Accra. Wat een cultuurverschil en toch wel een shock was dit. Plots kwam je precies in een immens Westers gedeelte terecht waarin luxe geen schaamte meer is. Ikzelf voelde mij helemaal niet op mijn gemak. Mijn gedacht werd zo negatief gemaakt doordat je kan zien dat in sommige delen van Afrika armoede heerst en er hier dan met geld word geworpen. Aangezien in deze ‘mall’ ook wel supermarkten waren, gingen wij hier een kijkje nemen voor wat spullen voor de school. Deze vonden we verrassend genoeg snel en vrij goedkoop. Enkele springtouwen en spelen werden hier aangekocht. Nadien werd er nog duchtig tijd gemaakt om afscheid te nemen van Maartje en werd zij door ons naar de luchthaven geëscorteerd. Daar viel ons op hoe streng de beveiliging wel niet is. Wij, als uitzwaaiende mensen, mochten niet binnen in de hal want anders zou het er te druk worden. Ook Maartje mocht eenmaal na bagage check ook niet meer buiten dus werd het afscheid erg plots. Wij keerden terug naar ons guesthouse aan de zee voor een deugddoend avondmaal.

Zaterdag 13-02-2010 en zondag 14-02-2010

Op zaterdag zijn we een wandeling gaan maken in de buurt van ons guesthouse. Daar viel ons meteen op hoe anders de hoofdstad is tegenover onze stad. De mensen komen veel rijker over, zijn best wel onvriendelijker en ook meer gehaast. We voelden ons hier helemaal niet op ons gemak. Rond het middaguur zijn we in een nabijgelegen hotel een duikje gaan nemen in het zwembad. Nadien gingen we kort wat uitwaaien aan de kust om onze indrukken en ervaringen te delen. Een zalig avondmaal werd ons voorgeschoteld en een rustig avondje plannen vulde de zaterdag avond. Op zondag gingen we ’s morgens vroeg ontbijten om zo snel mogelijk terug te keren richting Kumasi. Eenmaal aan het busstation, werd het ons duidelijk eventjes te veel. Iedereen drong zich zo zwaar op dat je je helemaal niet meer veilig voelde. Ze trokken de deuren van de taxi open, sleurden je mee naar ‘hun’ bus. Ze lieten je niet met rust. Wij kozen voor een busje zoals we naar Accra kwamen en buiten ontstond een hevige discussie. We moesten toch wel wat bekomen van het grove en onrespectvolle gedrag dat mensen kunnen stellen. Na een rit van ongeveer 4 uur, kwamen we terug aan op onze veilige thuishaven. Wat ons ook erg opviel is, dat vandaag op 14 februari, Valentijn enorm uitbundig wordt gevierd. Iedereen is erg opgemaakt in de kleuren wit en rood en overal zijn er Valentijnsfeestjes. De hype is zelfs nog veel groter dan bij ons. We brachten de avond door lekker thuis en bezochten kort even de compound van de organisatie. Aangezien daar niemand was, keerden we snel terug naar onze stek.

Reflectie:

Het was een erg actieve en vermoeiende week, zowel lichamelijk als geestelijk. Er speelde erg veel door mijn gedachten heen zoals het respect dat kinderen naar je als leerkracht uiten, het respectloos gedrag dat in de hoofdstad duidelijk wordt, de mall waarin een pijnlijk verschil blijkt tussen rijk en arm. Ik heb heel vaak mijn gedachten eventjes op een rijtje moeten zetten aangezien je echt merkt dat Afrika zwaar kan verschillen. In onze stad zie je al een duidelijk verschil met mensen uit de stad en mensen van daar buiten. Maar wanneer je naar de hoofdstad trekt, schrik je heel duidelijk van hoe mensen uiterlijk hetzelfde kunnen zijn maar innerlijk zo zwaar verschillen. Het weekendje Accra heeft zeker zwaar mijn ogen doen open gaan hoe luxueus Europa wel niet is en hoe wij echt moeten gelukkig zijn met wat we hebben. Eigenlijk voelde ik mij best wel slecht aangezien ik weet dat wij in Europa ook zo leven zoals ik het zag in de hoofdstad. Maar die maatschappij vind je denk ik overal. Geef mij na dit weekend toch maar mijn veilige stad Kumasi. Daar waar de mensen je stiekem al wat beginnen en te kennen en waar de kinderen 10 000 keer ‘Obruni’ roepen. Het is gek hoe snel je je ergens gaat thuis voelen. Maar Accra heeft een negatief gevoel bij mij achter gelaten. Volgend weekend gaan we de watervallen bezoeken in een klein dorpje wat verder op. Ik hoop dat mijn ervaringen en gedachten weer wat gesterkt kunnen worden. Dat ik opnieuw zo mag genieten en mag nadenken over hoe Afrika nu juist wel in elkaar zit en hoe dit telkens opnieuw verschilt.

WEEK 6

Maandag 15-02-2010

Vandaag heel fijn lesgegeven. De onderwerpen ‘etre’ en ‘avoir’ in klas 3 vind ik zo geweldig dat er heel veel fijne manieren zijn om met hen te herhalen. Ik vind het zonde dat zij dit leren zonder er een context rond te kennen. Daarom hebben we wat conversatie spelen gedaan, hilariteit alom. Ik had ook een uurtje ICT bij klas zes. Aangezien zij maar met 9 zijn, is dit meer dan luxe en kunnen zij volop werken aan zelfstandig ICT. Na school zijn we naar een nabijgelegen verfman geweest waar we onze verf kochten voor de school. De man was erg gelukkig met onze kost, nadat we deze weken hadden uitgesteld. Voordien hadden we even kort onze email gecheckt maar aangezien het internet erg traag is, ging dit allemaal snel voorbij. Nadien hebben we een plan getekend hoe we aan het werk zouden gaan in de school. Veder een avond voor school gewerkt.

Dinsdag 16-02-2010

Leuke dag gehad op de school buiten met 1 klas. Deze klas bevat 33 leerlingen van rond de 7-8 jaar. Zij zijn een klas waar tucht een heel zwaar probleem blijkt te zijn. Reageren onrespectloos, zijn echt niet vriendelijk. Plots werd ik heel boos en schrokken ze wel maar dachten en zeiden: ‘ Madam Nele kan nooit echt boos worden, die slaat ons niet!’ Toen ik dit hoorde, dacht ik twee keer na. Aangezien hun gedrag er niet beter op werd, heb ik met hen de les afgesloten door te zeggen dat zij door hun gedrag volgende week geen Frans krijgen. Ze waren echt teleurgesteld en hadden plots erg veel spijt maar ik vind dat ik niet zomaar over mij mag laten lopen. Even had ik nood aan afzondering omdat het mij echt wat deed kinderen zo teleurgesteld te zien. Maar je moet je als leerkracht soms echt even als steen maken, dat kinderen de grens weten. Deze namiddag was gepland om naar de stad te gaan maar doordat onze Nederlandse collega de nacht voordien niet echt slim geweest was, liep deze verkeerd. Zij belandde in het ziekenhuis en het was een heel erg hectisch gedoe. Iedereen wist van niets en werd kwaad op iedereen. Daarom werd er deze dag niets speciaals meer gedaan.

Woensdag 17-02-2010

Vandaag had ik 3 uur ICT en een uurtje Frans. Toen ik op de school aankwam, werd al snel duidelijk dat de elektriciteit uit was dus dat ICT niet mogelijk was. Aangezien ik nu rond het onderdeel groepswerk en zelfstandig werk bezig ben, was het niet mogelijk om ict te geven. Samen met de kinderen hebben we dan een korte quiz in elkaar gestopt over alles wat zij al wisten rond ICT. Het liep bijzonder goed en het enthousiasme van de kinderen werkt echt enorm aanstekelijk. Ik geniet echt van leerkracht te zijn bij hen. Je kan jezelf zijn en zij waarderen echt elke stap dat je doet. Na schooltijd ben ik met Els de stad ingetrokken op zoek naar verfborstels en attributen om te verven op de school aanstaande vrijdag. Het was een bloedhete dat waarbij wij helemaal uitgeteld thuiskwamen. Zo warm heb ik het hier nog niet geweten. Eenmaal naar de avond toe begon het zwaar te regenen en kwam er ook wat bliksem en donder aan te pas. Dit gaf ons wel een zeer verfrissende nacht.

Donderdag 18-02-2010

Vandaag de eerste twee uur voor mijn lessen de voorlopige schets op de grond getekend voor ons hinkelpad. De headmaster en leerkrachten reageerden meteen erg enthousiast en in hun ogen zag je zo hun dank. Deze mensen zijn echt dankbaar voor al wat je hen schenkt. Een simpele dank u maakt hen al meer dan blij. Nadien had ik 2 uur klas 3. Aangezien ik deze klas ver dagelijks heb, is de band erg sterk geworden. Het werden 2 herhalingsuren van al de leerstof die ik hen eerder gaf. Eerst wat leuke herhalingsoefeningen in bewegingsvorm met een vervolg op papier. Het was echt een heel fijne voormiddag waarbij plots een wending kwam. Een leerling gedroeg zich helemaal niet zoals het hoorde.

Ze sloeg anderen, deed water in de bank en zoveel meer. Aangezien ik vond dat dit niet kon, zei ik dat ze naar de headmaster moest gaan.  Maar in plaats daarvan liep ze een blokje om en loog dat ze kwam. Samen met haar ging ik naar de headmaster en vertelde wat er juist gebeurde. Normaal krijg je dat een hard woordje van hem maar toen begon hij haar te slaan met de stok. Ik voelde mij plots helemaal wegkwijnen omdat dit niet iets was wat ik wou. Ik wou helemaal niet dat zij zo aangepakt werd. Maar de man vond dit de beste manier, aangezien slaan hier de ideale vorm is van straffen. Ik heb mij heel de dag nog slecht gevoeld over het voorval. Ik voel mij altijd minder als ik leerkrachten kinderen zie slaan. Na schooltijd heb ik nog wat materialen verzameld om de dag nadien optimaal aan de slag te kunnen. Aangezien Els ziek werd, viel een plan om de stad in te gaan weg. Na wat huishoudelijk werk heb ik de avond afgesloten met wat werk en eens vroeg in bed.

Vrijdag 19-02-2010

Vandaag hebben we deel 1 van ons project uitgevoerd. Hinkelpad 1 is geschilderd en meer dan goedgekeurd door headmaster, directie, leerkrachten en kinderen. Zij waren ons erg dankbaar en je kon zo in hun ogen lezen dat dit erg veel voor hen betekent. Het was echt ontroerend en dit wordt zeker één van de momenten om diep te koesteren. Rond elf uur waren we klaar, net voor de hitte. We gingen richting huiswaarts waar Els opnieuw ziek werd. Dus onze namiddag werd gevuld met een namiddag slapen en bed liggen. Normaal gaan we morgen de watervallen bezoeken dus vingers gekruist houden dat dit lukt !

Zaterdag 20-02-2010 en zondag 21-02-2010

Het heeft niet mogen zijn. Hoe goed we ons tijdens de ochtend wel voelden, zijn we niet naar de watervallen getrokken. Father Raphael vertelde ons dat enkele weken later een hele groep jongeren de watervallen gaan bezoeken en dat wij mogen meegaan. Aangezien Els zich nog steeds niet 100 procent voelde, besloten we in de stad wat te gaan bezichtigen. Op het plan stonden de Zoo en het Fort van Kumasi. De zoo is echt wel een aanrader aan al diegene die hier in Kumasi verblijven. Het verschil tussen de zoo bij ons en hier is zo immens. De dieren zitten in erg kleine, oude en vieze hokken waar je soms vragen stelt of deze hier niet te groot voor zijn. Maar op zich was het een erg fijne belevenis. Veel variatie aan dieren zag je hier niet. Maar het was echt een fijn bezoek. Eenmaal na de zoo voelde Els zich opnieuw niet zo goed waarbij we richting bed trokken. Enkele uren later bleek het dan mijn beurt te zijn. Overgeven, diaree en zoveel meer. Samen met zijn tweeën hebben we zowel zaterdag als zondag in bed doorgebracht. Bij elke hap eten voelden we ons beroerder dus hielden het bij water. Hopelijk is het morgen beter zodat ik kan les geven.

Reflectie:

Ik vond deze week echt een zalige week in lesgeven. Buiten het momentje met het kind dat geslagen werd, heb ik echt intens genoten van deze week. Vooral omdat ze je echt wel zien als hun leerkracht, hun bron van vertrouwen, … Ookal valt de elektriciteit soms uit of moet je meermaals een plan B uitvoeren, telkens opnieuw voel je de grootheid aan respect die zowel de kinderen als leerkracht voor je hebben. Ik geniet echt volop van deze kans. Een lach van een kind kan mijn dag al meer maken dat een lekkere maaltijd. Buiten dat mijn mede kompaan en ik onze week ziek geëindigd zijn, mag ik hier wel spreken van een topweek in lesgeven. Ik heb echt heel erg zwaar genoten deze week en er verschijnt telkens opnieuw een gelukzalige glimlach over mijn lippen. Er zijn momenten dat ik thuis wel mis of dat ik denk van, even een knuffel van mijn vriend maar dan denk je aan de glimlach van een kind en je voelt je terug opbloeien. Ik ben echt heel dankbaar dat ik deze kans kreeg en deze met beide handen kon grijpen. ’t Is echt wel prachtig!

WEEK 7

Maandag 22-02-2010

Vandaag heel de dag opnieuw in bed gelegen. De laatste restjes van het slechte water kwamen vandaag uit mijn lichaam en zo werd ik gesterkt om morgen opnieuw les te geven. Deze avond kreeg ik telefoon van de directrice van de school, die bezorgd vroeg of ik sterk genoeg ging zijn om les te geven. Het geeft je meteen een energieboost om de dag nadien te gaan werken.

Dinsdag 23-02-2010

Eerste werkdag van week 7 en ik voelde mij nog niet helemaal 100 %. Maar ik ging er ten volle voor en startte in klas drie een groepswerkje op rond ‘ICT’. Zij werken rond het onderwerp ‘upper’ and ‘ lower case characters’ en ik had hen de opdracht gegeven om in groep woorden over te typen en elkaar te helpen. Schitterend om te zien hoe deze kinderen opgaan in de werkvorm groupwork. Eenmaal na dit lesuur, zat ik plots met klas 4,5 en 6 samen. Ikzelf begreep niet wat er gebeurde. Toen de headmaster mij plots vertelde dat er komende vrijdag een voetbaltornooi doorging op de school, wist ik even helemaal niet meer waar ik het had. Hij viel compleet uit de lucht dat ik van niets wist en schaamde zich. Maar ik vond dit niet erg want het idee was gewoon schitterend. Ook de communicatie tussen beiden scholen was mooi om zien. De headmaster gaf mij de brieven met afspraken zodat ik kon zien hoe trots zij waren op hun regeling. Meteen ging het in mijn buik kriebelen en hoogst waarschijnlijk zal ‘Madam Nela’ aantreden in het meisjes-team. Ik ben benieuwd ! In de namiddag zijn Els en ik richting immigration gegaan om haar paspoort op te pikken. Een anderhalf uur door de stad wandelen bracht ons tot rust en gaf ons een rustige avond.

Woensdag 24-02-2010

Woensdag is de dag waarop ik ver 4 uur ICT na elkaar geef. Wel was er volgend nadeel, geen internet. Aangezien ze momenteel bezig zijn met hun typ niveau aan te scherpen, had ik niet veel ander keuze om iets te doen. Maar we hebben een grote herhaling gedaan van al wat wel al eerder zagen, aangezien dat zij na Pasen grote examens hebben. Nadien werd ik prompt uit de klas gehaald, aangezien het voetbaltraining was en ik als coach moest gaan optreden. Het was best wel grappig, aangezien ik het meisjes team moest doen maar die helemaal niet konden voetballen. Maar ik heb de keepers getraind en deze wat ‘technieken’ aangeleerd. Eenmaal de school gedaan was, kwam ik half weg de namiddag thuis. Daar stond een grote berg was op mij te wachten maar met volle moed begon ik er aan. Een uurtje later was ik helemaal uitgeteld door het veel te warme weer. De rest van de namiddag brachten we zwetend door in ons ‘appartementje’.

Donderdag 25-02-2010

Leuke dag gehad. Ik heb vandaag een leerkracht vervangen die plots naar huis was gegaan omdat hij zich niet goed voelde. Op zich kwam dit wel goed uit, aangezien ik deze klas in de weekend gemist had door voetbaltraining. Klas 4 was helemaal blij dat zij Madam Nela kregen ter vervanging. Na deze les en de andere lessen was het opnieuw tijd voor voetbaltraining. De lessen moesten er stoutweg aan geloven en ikzelf vond het gek dat de leerkrachten en leerlingen er zo fanatiek in opgingen. De trainingen werden dan ook heel serieus genomen en een lach werd niet echt geapprecieerd. Maar na de training hadden ze een goed gevoel over vrijdag. Na schooltijd was het veel te warm om iets te gaan doen, dus hebben we onze kamer en appartement maar schoongemaakt. Op zich was dit al een hele belevenis want met dit warm weer loopt er meer water van je rug dan op de grond.

Vrijdag 26-02-2010

Vandaag was DE dag voor mijn school. Een school van een nabijgelegen dorpje kwam om een voetbaltornooi te spelen. Aangezien dit een hele belevenis was, had iedereen zijn mooiste kledij aangetrokken. Normaal gezien werd er gestart om 9.00 uur. Maar dit moet je dan nemen als ‘ Ghanese tijd’. Het tornooi is dus maar begonnen om kwart voor elf. Toen we de kinderen van de anderen school zagen aangekomen op weg naar onze school, werd iedereen gek. Iedereen ging hysterisch heen en weer lopen, alles werd plots recht gezet, het was een gekke bedoening. Eenmaal aangekomen, werd de match heel plecht ingeluid met een intrede in rijen naar het plein. Aller eerste speelden de meisjes. Het ging er echt heel chaotisch maar sfeervol aan toe. Op een bepaald moment was ik emotioneel helemaal ontroerd door de verbondenheid tussen Afrikanen, voetbal en competitie. Er werd gedanst, gezongen en gelachen maar ook geschreeuwd. Het was echt wel een top moment waarin je kan zien dat deze mensen oprecht gelukkig zijn. Ik heb echt met tranen in de ogen naar de jongen en de meisjes gekeken. De meisjes van onze school hebben gewonnen en de jongens verloren.

Het was echt te mooi om te zien. Emotioneel ontroerd ging ik naar huis om een weekendje Cape coast te vervolledigen. Rond 1 uur trokken we naar het metro bus station waar regelmatig bussen komen richting verschillende directies. Wij hebben daar in totaal ver 3 uur gewacht op een bus en de menigte voor cape coast werd maar groter en groter. Plots ontstond er iets heel vreemd. De man van de busmaatschappij kwam met de ticketjes af en iedereen werd kwaad en gek omdat zij op die bus wouden. Er werd geduwd en getrokken en het was echt wel overweldigend om te zien. Iedereen stond er natuurlijk al een heel poos maar er was een lijn gevormd wie eerst was en wie nadien. De man met de ticketjes werd van links naar recht geduwd, iedereen stond op elkaar te schreeuwen en af en toe werd er een klap uitgedeeld. We hoorden dat dit hier wel dagelijkse kost is en vroeger ons dan af waarom ze geen veranderingen uitvoeren. Wij besloten zelf maar niet tussen de menigte te kruipen en namen plan B onder de arm. We keerden terug huiswaarts om de dag nadien Lake Bosuntwi te bezoeken. Liever dit dan tussen een bende boze Ghanezen te zitten.

Zaterdag 27-02-2010 en zondag 28-02-2010

Vandaag richting Cape Coast getrokken met een mini van. Deze busjes komen wanneer ze het denken en dan moet je je haasten om zo snel mogelijk in zo een bus te kruipen. Na een dik half uurtje wachten kwam er een bus en heel snel zat die alweer vol. Na een klein uurtje kwamen we aan bij het meer waar ik eventje moest bekomen. Het is echt een immens meer dat er zo mooi uitziet. Echt waar het is zo groot dat het echt adembenemend is. Iedereen geniet ervan en loopt in en uit het water. Het water zelf was heel lekker warm wat op een bepaald moment toch wel enige afkoeling gaf, aangezien het best super warm is in de zon. Het was een rustig dagje waar we genoten van de omgeving, het water en het groen. Natuurlijk als blanke word je niet echt gerust gelaten doordat je altijd vragen krijgt of ze vallen je aan in het water. Maar het was echt meer dan de moeite waard om dit eens te zien. Laat in de namiddag trokken we met een trotro terug naar de stad waar we onze spullen oppikten voor een dagje en avond op de compound bij de organisatie. Aangezien Yao net terug is uit Nederland, leek het ons wel fijn om even terug bij te praten. Op zondag werd het een voormiddagje internet opzoeken en in de namiddag trokken we met z’n allen richting zwembad. Met dit warm weer kan je wel wat afkoeling gebruiken.

Dag iedereen,

hier ben ik dan opnieuw met een mailtje over hoe het hier allemaal loopt. Ik ben vorige keer geëindigd bij het typen over mijn hartelijke ontvangst op mijn school. Na die week mocht ik maandag 25 januari mijn eerste keer les geven. Voor ik hierop verder inga, laat ik jullie even weten dat ik in klas 1,2 en 3 Frans geef ( wat best wel het basis frans is voor wat wij in België zien) en in klas 3,4,5,6 geef ik ICT. Dit zijn echt wel twee vakken die ik met veel plezier ga geven. Frans vind ik meer dan geweldig. Zeker omdat zij zo een andere manier van uitspraak en zoveel meer. 't Is echt wel geweldig. Zoals bvb in klas 3 gaf ik de dagen van de week. Ik leerde hen het liedje van maandag, dinsdag, woensdag... in het frans en dit bleek gewoon super te zijn... Zij maken er dan een super ritmisch lied van waarbij op de banken wordt geklopt en gestampt.. Gewoon schitterend..; Als ik de mogelijkheid zie, zal ik dit eens filmen... ICT is mijn tweede vak waarbij ik de kinderen de kneepjes van de computer leer. Het verschil in mijn lessen is dat ze bij mij veel meer praktijk gericht kijken. Toen ik ging observeren, bestond een ict les uit 45 minuten theorie op het bord over het onderwerp ( voorbeeld: dubbelklikken van de muis) en dan een kwartier op de computer. Bij mij gaan ze meer op een speelse wijze om met de computer zoals het slepen van de muis wordt aangeleerd via Piant. Er worden onderwerpen opgegeven zoals teken je droomhuis en dit doen ze dan via de sleepmethode ( in mijn foto's kan je enkele voorbeelden zien). In mijn school heb ik 12 computers wat best wel een hele luxe is. Niet elke computer werkt maar toch heb ik er per les 8 die ik kan gebruiken... Natuurlijk heb ik meermaals per week de pech dat de elektriciteit uitvalt, waarbij plan B dan heel noodzakelijk is. Ik heb altijd enkele educatieve spelletjes op zak zoals een quiz over enkele onderwerpen uit de lessen, wat domino spelen of 'pairs'... De kinderen reageren enorm enthousiast als je zegt dat ze een spel gaan spelen.. Maar nu mijn tweede week zijn al iets kalmer. Vorige donderdag heb ik met klas 3 een Frans-Engels woordenboek gemaakt. De kinderen hadden het onderwerp ' les verbes etre et avoir' vervoegen en er zinnen mee maken zoals bvb je suis malade. Il a un chien, .... elk kind moest een zin maken en vertalen. Eenmaal dit gebeurt was, mochten zij deze zin tekenen. Bovenaan kwam dan in het rood de engelse zin en onderaan in het blauw de franse zin. Zo hadden zij een leuke verwerking om hun Franse zinnen aan een andere te laten zien.

Het lesgeven is wel helemaal anders dan bij ons. De kinderen reageren hier enkel op straffen en dreigen en .. De leerkrachten zijn natuurlijk ook niet vies van een tik op de vingers of een tik tegen het hoofd. Deze tikken kunnen wel variëren van heel hard tot zacht. Ikzelf schrok best wel mijne eerste week hoe sommige leerkrachten echt wel hard kunnen zijn. Zo heb ik het heel moeilijk met dat zwakke kinderen, kinderen met dyslexie of wat anders, enkel slaag krijgen en nog dieper de grond worden ingestopt soms ipv eventjes geholpen te worden. Maar hier is het motto: wat de leerkracht zegt, wordt herhaalt en herhaalt en wie een fout maakt is dom. Helemaal fout vind ik maar zij zijn het nu eenmaal zo gewoon. Ik moet wel zeggen dat ze positief gedrag ook wel belonen zoals een klaplied of een duim. Dit is wel een minieme vorm maar ik wil daarmee eventjes zeggen dat het niet enkel negatief is wat de klok slaat.

De leerkrachten zijn erg vriendelijk voor mij, vragen mij meestal wel om raad zoals de ict leerkracht heeft gevraagd om hem een uiteenzetting te doen over powerpoint.. Ik vind het heerlijk.. Ze behandelen je echt met zachtheid. Ze zijn ook altijd erg lief en bezorgd. De eerste week van mijn lesgeven ( week 3 dus) ben ik 1 dagje wat ziek geweest , diaree en zo een dingen.. Ik kreeg meteen lieve smsen en bezorgde telefoontjes om te zien hoe het met mij liep. Ook met het middag eten vragen ze altijd of het niet te pikant is ( aangezien er echt wel heeeeeeel pikant eten op ons bord kan komen). Maar ik geniet er echt wel van.. Morgen start mijn derde week lesgeven en ik heb er al helemaal zin in. De kinderen zijn altijd zo erg lief tegen mij en willen echt zoveel voor mij doen. Het is werkelijk een super ervaring.

Buiten het lesgeven heb ik natuurlijk al veel andere dingen gedaan. Ik heb een huwelijk bijgewoond bij de priesters. Heel traditioneel en langdradig wel maar heel mooi om te zien. Iedereen is op zijn paasbest en ziet er meer dan geweldig uit. Na de kerkdienst was er fuif in de kapel tegen ons appartement. Best wel grappig :-) ( foto's van de wedding staan er ook op) We hebben natuurlijk ook de matchen van ons land Ghana op de voet gevolgd. Toen bleek dat Ghana in de finale zat, werd het land eventjes helemaal gek. men ging meer dan massaal bidden dat zij deze mochten winnen want ze waren al zo trots dat hun land zo ver geraakt was. Maar het mocht niet zijn. De laatste vijf minuten van de finale scoort Egypte.. helemaal onverdient.. Ghana had echt wel zijn sterkste match van heel de Africa cup gespeeld en nu dit.. Maar het mooie is wel dat de mensen heel trots blijven op hun land. Ze zijn echt wel dankbaar dat ze zo ver gekomen zijn... Later die week ben ik , ja ja en nu komt het, naar het saloon geweest om mijn haar te laten invlechten. Ik heb sinds week 3 lange vlechtjes tot over mijn schouders.. Het deed helemaal niet pijn maar het 4 uur stilzitten was er best wel te veel aan.. Maar ik wou het eens proberen en ik ben er best gelukkig mee.. Je kan het kapsel zien tussen de foto's.

Verder lopen de weken heel goed. Deze week zijn we begonnen met alle reken en teken werk rond het project op de school. Ik ging eerst rond didactisch materiaal werken maar aangezien ze al veel verder staan dan ik dacht en dat ze meer nood hebben aan iets anders, ga ik werken rond spelen voor op de speelplaats. Zij hebben nu een grasveld en een betonnen plaats. ook hebben zij wat speeltuigen maar je ziet elke middag gewoon alle kinderen op elkaar lopen en door elkaar lopen waarbij ik dacht dat het leuk zou zijn hen wat meer variatie te geven. Daarom ben ik samen met Els, mijn mede Belgische collega aan het denken geslaan. Ons definitief plan is om 5 hoeken te maken waarin zowel jongen als meisjes als jonge en oudere kinderen hun gading vinden. Het plan is om een levensgrote twister te maken uit hout, een voetbalbox te voorzien voor de jongens, een meisjes box met springtouwen en .. , 2 hinkelpaden te schilderen en wanneer er nog tijd over is, een doolhof schilderen. Zo heeft ieder wat. De school was heel erg blij met dit voorstel en de uitwerking is volop bezig. In de foto's kan je onze voorlopige schetsmuur al zien. Het is echt geweldig.. Verder ga ik regelmatig de stad wel eens in op zoek naar wat spullen voor de school of het project, ga ik heel vaak uit wandelen met Els om de omgeving te bekijken. Het is echt wel genieten.

Volgend weekend gaan we een weekend naar de hoofdstad Accra.. Aangezien deze erg Westers is tov Kumasi willen wij eens graag het verschil zien. Zo gaan we ook een Nederlandse collega uitzwaaien die huiswaarts gaat en kunnen wij wat cultuur opsnuiven. Daarom dat ik deze blog binnen een week of 2 pas terug aanvul.

Zo, hopelijk zijn jullie hier al wat meer mee :-) In ieder geval mis ik op momenten wel ons Belgen land en het Belgische eten maar ik weet dat ik, als ik terugkom, opnieuw volop kan genieten dus :-)...

de foto's komen pas deze avond on line wegens grote bestanden, traag internet maar ik hoop dat jullie nu al wat leesvoer hebben...

Heel heel veel ghanese groetjes,

Nele alias Yaa :-)